به نام تك خداي آسمانها
|
|
Mr.Lover؛ متولد 1363؛ ساكن دزفول.انساني دوشخصيته كه فقط براي قلب خويش مينگارد. معني نوشتههايم را شايد هرگز كسي نفهمد، از ندانستن و نفهميدنتان دلگير نخواهم شد، اما از افسار حرف مردم گريزان، عشق من، آزادي من است، هر چند فهميدنش براي شما چيزي جز اسارت نباشد، اما من خود تعيين كردهام كه اسارتم بزرگترين آزاديم باشد.پس اسيرم و از همه و همه، آزاد آزاد آزاد...
عاشقم
عاشق ستاره صبح
عاشق ابرهاي سرگردان
عاشق روزهاي باراني
عاشق هر چه
نام تست
بر آن
منوي اصلي وبلاگ
كهرباي عشق
پست الكتـرونيكي
Status ID
نوشتههاي پيشين
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
دی 1385
مهر 1385
فروردین 1385
بهمن 1384
آذر 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
خرداد 1384
اردیبهشت 1384
فروردین 1384
اسفند 1383
بهمن 1383
دی 1383
آذر 1383
آبان 1383
مهر 1383
شهریور 1383
مرداد 1383
تیر 1383
خرداد 1383
اردیبهشت 1383
فروردین 1383
اسفند 1382
ليست كامل آرشيو
خواندنيهاي من
كاغذ بي خط
خط خطی های گاه و بی گاه من
صداي سكوت
تابوت
پر از خالي
حسی شبیه عشق
برای روزهای مبادایی که گاهی نمی آیند..
تعداد بازديدهای کل:
موزيك وبلاگ
استفاده از مطالب اين وبلاگ با ذكر منبع بلامانع است.
Director & Designer:
Mr.Lover ©
POWERED BY
BLOGFA.COM
یادم هست ...
که مینوشتم.....
هنوز انگشتانم زنده اند اما گاه زمان مرده است...
هنوز خویشتنم، روحم، جانم، زنده اند شاید چون هنوز خدا زنده است....
شاید چون هنوز خدا اینجاست....
اینجا، در رگ گردنم، در خونم، در جانم....
پس هنوز امید هم زنده است....
گاه ما آدمیان به دنبال جرعه ای آبیم و در گرد جهان میگردیم....
اما....
اما آب در کوزه و ما........
گرد جهان میگردیم......
همیشه به دنبال هرچیز در جای خودش نباید بود......
گاه برای دیدن ارزشها باید به اعماق بی ارزشی رفت....
گاه بی ارزشی را در اوج ارزش خواهی یافت....
میدانم باز کسی مقصودم را نخواهد فهمید....!!
اما ننوشتن دردی را دوا نمیکند....
پس میگویم و مینویسم....
انسان موجودیست با ارزش که با گوهری به نام زمان خویش را میآراید و با گذرش بر ارزش خویش افزون میکند....
اما گاه همین 2 عنصر ارزش در اوج درۀ بی ارزشی به اسارت مینشینند و برای دیدن همین ارزشها باید به اعماق بی ارزشی رفت....
با چشمانم میبینم بی ارزشی انسان را که گاه اسیرش میشود...
و با تنم احساس میکنم نسیم گذر زمان را که فریاد میزند:
این منم طلای و گوهر عمر شما....
اما کورند و نمیبینند که این عمرست که میرود و این انسانست که بی ارزش شده است......
از این دو با ارزش تر را دیده اید؟
و من با دوچشمانم دیده ام بی ارزش ترین چیز دنیا را: زمان و انسان را.....!!!!
*****************
سلام....
شاید حق توست که چند خطی هم با تو حرف بزنم....
شاید تو، با همین صفحه و خطوط با همین رنگ که همه فقط وبلاگ میخوننش بهترین دوست من ، و..........
بارها باهات حرف زدم...
گاهی مثل کبوتر نامه بری بودی که هرگز نامه هام رو به مقصد نرسوندی ....
گاهی هم مثل یه سنگ بودی که پای حرفام نشستی و درد دلام رو به هیچکی نگفتی....
نیستم اما نبودنم دلیل مُردم نیست......
شاید مثل قدیما حرفای ......... نزنم، اما دلیل عاشق نبودنم نیست......
هنوز هم همونم....
همونی که.......
شاید یکی از چیزهایی که عوض شده همین جملاتمه که خیلیاشون رو نمیتونم کامل بنویسم....
شاید انگشتام قدرت انتقال گذشته رو ندارم...
اگه بخوام واسه چند خط پایانی از احساساتم برات بگم شاید بشه اینجوری نوشت:
در کُمام...اما زنده ام....!!!
هر روز برا ریختن یه قطره اشک شاید ساعتها گریه میکنم، اما.....!!!!
برا بخاطر آوردن تموم آدمایی که دوستشون دارم حتی اونایی که مردن، ساعتها بهشون فکر میکنم اما به خاطرم نمیان....!!!!
خورشید و ماه همون رنگن اما نمیدونم چرا هرچی نگاهشون میکنم.....!!!
هر روز عاشق و عاشقتر میشم اما نمیدونم چرا........!!!!
*****************
و آخرین خطوط برای تو.....
روزهاست مینویسم ، بی تو ، بی این صفحه سرخ حتی بی خویش....
هر روز دورتر و دورتر.....
هر روز غمناک تر و غمناک تر.....
هر روز مرگبار تر و مرگبار تر.......
اما.......
نمیدانم.....
اما میدانم که.....
روزی مینوشتم :دوستت دارم....!!!!
کاش میشد خوابید...خوابید و هرگز بیدار نشد.....
کاش میشد ماه شد تا همیشه خورشید را دید......!!!!
کاش میشد ماه شد تا همیشه خورشید را دید......!!!!
