به نام تك خداي آسمانها
|
|
Mr.Lover؛ متولد 1363؛ ساكن دزفول.انساني دوشخصيته كه فقط براي قلب خويش مينگارد. معني نوشتههايم را شايد هرگز كسي نفهمد، از ندانستن و نفهميدنتان دلگير نخواهم شد، اما از افسار حرف مردم گريزان، عشق من، آزادي من است، هر چند فهميدنش براي شما چيزي جز اسارت نباشد، اما من خود تعيين كردهام كه اسارتم بزرگترين آزاديم باشد.پس اسيرم و از همه و همه، آزاد آزاد آزاد...
عاشقم
عاشق ستاره صبح
عاشق ابرهاي سرگردان
عاشق روزهاي باراني
عاشق هر چه
نام تست
بر آن
منوي اصلي وبلاگ
كهرباي عشق
پست الكتـرونيكي
Status ID
نوشتههاي پيشين
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
دی 1385
مهر 1385
فروردین 1385
بهمن 1384
آذر 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
خرداد 1384
اردیبهشت 1384
فروردین 1384
اسفند 1383
بهمن 1383
دی 1383
آذر 1383
آبان 1383
مهر 1383
شهریور 1383
مرداد 1383
تیر 1383
خرداد 1383
اردیبهشت 1383
فروردین 1383
اسفند 1382
ليست كامل آرشيو
خواندنيهاي من
كاغذ بي خط
خط خطی های گاه و بی گاه من
صداي سكوت
تابوت
پر از خالي
حسی شبیه عشق
برای روزهای مبادایی که گاهی نمی آیند..
تعداد بازديدهای کل:
موزيك وبلاگ
استفاده از مطالب اين وبلاگ با ذكر منبع بلامانع است.
Director & Designer:
Mr.Lover ©
POWERED BY
BLOGFA.COM
روزها به خيال خويش معنيش را ميدانستم .....
حال ميفهمم يعني چه ، كه ميگويد :
من كه ميدانم شبي عمرم به پايان ميرسد پس چرا عاشق نباشم..!
شايد هم نه..!
قلم بشكستو ، قلبم پر كشيد و يارم رفت....
چه زود به پايان ميرسد مهر و محبت....
چه زود آغاز ميشود پايان....
زبانم سنگ شد ، قلبم ذره ذره آب...
غرق نابودي....
چشم كه باز كني جز كوري هيچ نميبيني....
نا اميديست؟
به والله كه هنوز هم ميگويم :
تا شقايق هست زندگي بايد كرد....
كو شقايق ؟
زندگي اينجاست در جان من ....
اما كو شقايق؟...
اينبار زندگي هست اما نميبينم....
نميبينم شقايق را...
باز با خيال خود سخن ميگويم:
زندگي كن ، زندگي هست ...
خيالم ، ذهنم ، روح و قلبم....
همه با فريب من زندهاند ....
اما خدايا ....
با چه حقه ‹من› را فريب دهم ....
شقايقي نيست ، با چه زندگي كنم...
نااميدم؟
آري، زندگي هستم، ميدانم...
اما...
ارزاني خودت....
ديگر شقايقي نيست......!!
نازنينم از كدامين تنهايي برايت سخن بگوييم ؟ ...
از تنهايي كه روزي برايم شكستي و امروز بار ديگر دوباره اسيرم كردي ؟ ...
جاده ها را گم كرده ام ...
دالان هاي خيالت را فراموش كرده ام ...
در كدامين پيچ در پيچ قلبم جا مانده اي ؟ ....
يا من در قلب تو جاماندم ؟ ..
نميدانم .... به والله نميدانم .....
امروز آنچنان سرگردان خيالاتت شده ام كه از همه هستي عالم و زندگي بريده ام ...
آري ، واژهاي بس خنده دار .... بريده ام ...
باور نميكني ؟ ....
تا به امروز كه هيچ گاه باورم نكردي ، از اين پس هم ديگر اميدي به باور كردنت ندارم ....
امروز فقط آمده ام تا تصوير ديگري از تنهاييم را برات به نمايش بگذارم و لحظه لحظه آب شدنم را نشانت دهم ...
روزي ميگفتم : تمام نوشته هايم را نشانت خواهم داد ...
اما ، .......
ميداني مرگ براي من چيست ؟
بارها گفته ام و اين بار نيز ميگويم .... فراموشي ......
آري من از نسل فراموش شدگانم ،براي تو ......
اين نوشته ها، براي من همه زندگيم هستند و براي تو حتي وجود خارجي هم ندارند ....
پس به كدامين اميد اين سخن را ميگويم ؟ .....
ميدانم روزي همين تنهايي من هم به باهم بودني متعفن و لجن زار تبديل ميشود ...
اما....
ميخواهم پاك ترين تنهايي عالم را در اين جا حفظ كنم ...
ميخواهم پاك ترين عشقي را كه انگار هرگز وجود خارجي نداشته است را در اينجا به يادگار گذاشته باشم ..
نازنين ، آبي من ...
شايد آخرين سخنانم براي تو اين باشد كه :
تا آخرين روز عالم هنوز به اميد لحظه اي ديدنت به انتظار نشسته ام ....
نازنينم ، قول نميدهم در لجنزار روزگار غرق نشوم .....
قول نميدهم هوس آلود نشوم ...
قول نميدهم زندگي كنم ....
قول .. نميدهم .. نميدهم .. قول نميدهم ....
اما از ته دل بگويم ...........
قسم ميخورم و ميدانم كه هرگز احساسي كه 2 سال پيش همراه من بود را ديگر هرگز تجربه نخواهم كرد
شايد كسي نداند كدامين احساس را ميگويم ، اما آن احساس فقط عشقي بود كه خود نيز نتوانستم معنيش را درك كنم .....
نميدانم شايد همچو خراني هوس آلود ، اسير روزگاري ديگر شوم....
اما به پاكي قلب درون سينه اي كه ديگر از دستش داده ام قسم ميخورم كه ديگر به روزگاري ، همچو روزگار گذشته ام نميتوانم برگردم ....
حتي اگر دوباره چشماني آبي و آبي تر از تو پيدا كنم ....
باز نميتوانم......
ميداني چرا ؟ ........ ميداني ؟......
چون ديگر قلبي ندارم........
تنهاي تنهايم.......
قلبي ندارم........
قلبي نمانده.....
دلي ندارم.....
قلبي نيست...
نيست...
كوير.