سالها، زندگي بود كه مرا سوخت ....

سالها، زندگي بود كه مرا تكرار كرد .....

سالها از پي هم گذشت و هر سالِ زندگي تكرار سال قبل ....

از تكرار، نفسم به شمار افتاد ....

اين بار نوبت من است ...

اين بار من زندگي را تكرار ميكنم ....

اين بار من نفسش را به شماره ميگيرم ...

و اين بار، اين منم كه با تكرار زندگي، قامتش را خم ميكنم ....

و اي زندگي اين بار تو بنگر كه من چه ميكنم ....

پس بچرخ تا بچرخيم...

زير اين چرخش چرخ، زندگي را با آدميانش له ميكنم....

آري ...

بچرخ تا بچرخيم ....

هيچ وقت اجازه نميدادم اينجا اينقدر سرد و ساكت باشه ....

اگه سرد بود ولي حداقل اجازه نميدادم سكوت باشه ...

اجازه نميدادم فراموش بشه ...

هميشه زنده نگهش ميداشتم ....

باشه قبوله، از فراموشي مرگ هم دلگير نيستم ....

ديگه چي ميخواي ؟ ...

از اين ساكت تر ؟ ...

از اين سردتر ؟ ...

نميدونم تو و بقيه چه فكري ميكنيد ....

ولي ميدوني من چي فكر ميكنم؟ ...

من ميگم فراموشي مرگه ...

من ميگم سكوت و سرما مرگه ....

من ميگم وقتي موزيك زندگي نباشه ، مرگه ...

اشتباه ميگم ؟ ...

وقتي زندگي براي كسي باهم بودن باشه ....

وقتي زندگي براي كسي مثل آب از چشمه اوردن باشه ....

حالا كه چشماتو وا كني و ببيني كه !!

نه باهم بودني ، نه چشمه آبي ، نه چشمان آبي .....

اون وقت زندگي واست چي ميشه ؟ ...

ميدوني چيه نازنينم ؟ ...

من هميشه از اين 3 كلمه ميترسيدم :

فراموشي ، سكوت ، سرما ....

آره ميترسيدم ...

نميدونم فراموشيم واسه تو تا چه اندازه شده ....

ولي ميدونم سكوت من داره آغاز ميشه ....

سكوتي كه اگه گرفتارش بشم

اگه گرفتارش بشم، مثل جادوهاي تو كتابا اسيرم ميكنه و ....

راستي :

چند روزيه از سرما ميلرزم ...

ديدي‌؟..

اينم آخريشه ...

اگه نتونم تو اين گرماي تابستون ، سرما رو دور كنم .....

اصلا اينارو فراموش كن ...

منو چي ؟ ....

نگفتي ....؟

هنوز پس لرزه اي از يادم تو ذهنت هست ؟ ....

نميدونم شايد سكوت رو انتخاب كردم ....

مني كه اون همه فرياد ميزدم رو، يادته ؟

مني كه آخر نوشته هام مينوشتم :

هنوز هم ديوانه وار فرياد ميزنم ......

نميدونم چي بگم ...

ميگن اونايي كه بازنده ميشن همه چيزو ميندازن گردن سرنوشت و خودشونو بي تقصير ميكنن ...

من نميگم بازندم ...

من ميگم برندم ، چون هيچ وقت سكوت نكردم.....

ولي شايد همه چيز تقصير سرنوشت بود ....

شايد هم خودم ....

با اينكه سكوت همه وجودم رو فرا گرفته ولي ....

هنوز به قلبم ايمان دارم و توي سردترين سكوت ها فريادت ميزنم ...

توي دورترين فاصله ها برات مينويسم و از عاشقانه ترين حرفهام برات ميگم ...

اونجا كه هيچي و هيچكس هم نباشه ...

بازم ميگم ...

هرچي و هيچكي هم كه نباشه بازم خدايي هست كه بدونه من چي ميگم ....

نميتونم نوشتم رو ادامه بدم .....

آخه هيچ وقت به اين ساكتي ننوشته بودم ....

دارم از سكوت ميميرم ...

ولي قول ميدم:

اگه فقط 1 روز از عمرم باقي مونده باشه ....

اگه آخرين نفسم مونده باشه ...

اگه سردترين شده باشم ...

ولي قول ميدم توي همين سكوتِ سنگين، صدامو به گوش تو برسونم ....

و بازم فرياد بزنم كه : .....

منم آنكه جاودانه عاشقت بودم و هستم .....

نگي تورو فراموش كردم هاا ....

نگي دوستت نداشتم هاا .....

ولي خوب چيكار ميشه كرد ؟ ....

هميشه اونايي رو كه بايد يادمون باشه رو فراموش ميكنيم ...

اين رسم روزگاره ...

نه ؟ ....

خوب فرشته من ....

حالت چطوره ؟ ...

حداقل اينجا ميتونم هرچي ميخوام بهت بگم ....

ميتونم بگم كه اگه بهت ميگم دوست ندارم دروغ ميگم ...

فرشته من ....

اينجا هميشه صادقونه ترين حرفامو ميزنم ...

آره ميدونم ...

تو هم هيچ وقت اينجارو نميخوني ....

ها چيه .. ميخندي ؟ ....

اشكال نداره ماماني فرشته من ....

هيچ وقت اونايي كه بايد اينجارو ميخوندن نخوندن ....

تو هم يكيشون ....

شايد تو هم يه روز بخوني ....

ولي يه كم صبر داشته باش ....

اينجا گنجينه اسرار منه ...

آره تو هم يكي از اين اسراري....

نميدونم ...

شايد به تو هم هيچ نگفتم ...

شايد تو رو هم بي خبر گذاشتم ...

تا اينجا كه همه از من بي خبرن ....

شايد به تو هم اين اجازه رو ندادم كه باخبر بشي....

راستي ماماني......

امروز روز توِ....

آخ آخ ديدي چي شد ؟ ...

بازم يادم رفت ...

21 ساله كه يادم ميره واست كادو بخرم ...

اشكال نداره ...

غصه نخور شايد سال ديگه واست خريدم ....

همين كه اينجا ميتونم بهت بگم دوست دارم خودش يه كادو بزرگه ....

اينجا هم پررو بازي در ميارم نه ؟ ...

ولي ديگه اينجا دستت بهم نميرسه ....

خوب فرشته من حتما منتظري كه بهت بگم : مادرم روزت ؟......

نه نميگم ...

فقط ميگم :

به خاطر همه چيز مديونتم ...

به خاطر دستاي خشكيدت ...

به خاطر چشماي بيدارت تا صبح ...

به خاطر مهربونيات ...

به خاطر خشونتات ...

به خاطر همه زندگيم كه ازش راضي نيستم ...

به خاطر همه اون زحماتي كه هيچ وقت به منزل نرسيدم ...

ناشكرم نه ؟...

خوب فرشته من تو غصه نخور...

تو همه تلاشتو كردي ....

اگه من روزي فراموشت ميكنم ، اين گناه تو نيست ....

اين عذاب منه ...

اين عذابيه كه من از فرشتم دورم ....

اگه من عاشق تو نيستم اين گناه تو نيست ...

اين خطاي منه ....

فرشته مادريم كاش به اندازه همه عاشق بودن هاا ، دوستت داشتم ....

تو زنده اي من براي تو مرده ....

فرشته ام هنوز منتظري تا بگم ؟ .....

نميدونم روزي ميخونيش يا نه ....

اما دوست ندارم توي اون روزي كه داري اينو ميخوني از من دل خسته باشي و نخندي ...

پس ميگويم كه : فرشته قشنگم روزت مبارك ....

تنها افتخارت عشق من باشد كه فهميدي و هيچ گاه ندانستي......

باز ميگويم تا خوش بخندي :

مادركم ، فرشته ام روزت مبارك....