به نام تك خداي آسمانها
|
|
Mr.Lover؛ متولد 1363؛ ساكن دزفول.انساني دوشخصيته كه فقط براي قلب خويش مينگارد. معني نوشتههايم را شايد هرگز كسي نفهمد، از ندانستن و نفهميدنتان دلگير نخواهم شد، اما از افسار حرف مردم گريزان، عشق من، آزادي من است، هر چند فهميدنش براي شما چيزي جز اسارت نباشد، اما من خود تعيين كردهام كه اسارتم بزرگترين آزاديم باشد.پس اسيرم و از همه و همه، آزاد آزاد آزاد...
عاشقم
عاشق ستاره صبح
عاشق ابرهاي سرگردان
عاشق روزهاي باراني
عاشق هر چه
نام تست
بر آن
منوي اصلي وبلاگ
كهرباي عشق
پست الكتـرونيكي
Status ID
نوشتههاي پيشين
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
دی 1385
مهر 1385
فروردین 1385
بهمن 1384
آذر 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
خرداد 1384
اردیبهشت 1384
فروردین 1384
اسفند 1383
بهمن 1383
دی 1383
آذر 1383
آبان 1383
مهر 1383
شهریور 1383
مرداد 1383
تیر 1383
خرداد 1383
اردیبهشت 1383
فروردین 1383
اسفند 1382
ليست كامل آرشيو
خواندنيهاي من
كاغذ بي خط
خط خطی های گاه و بی گاه من
صداي سكوت
تابوت
پر از خالي
حسی شبیه عشق
برای روزهای مبادایی که گاهی نمی آیند..
تعداد بازديدهای کل:
موزيك وبلاگ
استفاده از مطالب اين وبلاگ با ذكر منبع بلامانع است.
Director & Designer:
Mr.Lover ©
POWERED BY
BLOGFA.COM
يك سال ديگر از عمر و يك رمضان ديگر از فرصتها را نيز به پايان رسانديم
.......
آيا در تقديرمان باز سال ديگري و رمضان ديگري هست ؟؟؟؟؟
آيا هنوز براي ذره اي آدم شدن فرصتي هست ؟؟
عيد سعيد فطر را به همه دوستان بلاگر تبريك ميگويم.....
خوش باشيد و پيروز
آن شب علي ميرفت و انگار دنيا ميرفت ......
انگار اهل خانه آرام نداشتند ......
بابا امشب مرو !....
مرغابيان بي تاب و آشفته .....
علي ميرفت و مرغان بي تاب و نالان ......
درب چوبي ......
يا علي دستم به دامانت مرو ......
دامان رها كرد و سوي مسجد ......
سوي ميخانه يار ميرفت علي .....
انگار زمين از زير پاهاش فرار ميكرد ......
يا علي شرم دارم از همراهيت .......
راه تا مسجد را چرا من بايد برم .......
آخرين راه بي پايانت را چرا من بايد برم ؟ ......
شرم دارم يا علي .......
آسمان تاريك ......
آسمان ميترسيد از نگه كردن بر علي ......
وارد مسجد شد و .......
مرد خوابيده به پشت ......
يا علي او را چرا هشيار مي بايد ؟؟......
مرد نامرد زمانه .......
سوي محراب ، شاه و مولايم علي ......
الله اكبر ......
بسمه اله........
مردي از پشت مي آمد .....
شمشير باز .......
زهر آلود و نامرد .......
يا علي .......
بر فرخ مولايم نشست .......
يا علي خواند : فزت و و رب الكعبه .....
آسمان تيره ، رعد و باران ، خشم ، نفرت ، بيداد زمانه .....
يا علي را ميبردند سوي خانه ......
آن علي ، آن فاتح خيبر درون بستر خون افتاد آن شب ....
حسن ميزند بر سر .....
حسين نالان .....
زينب ، مبهوت و آهي در نهان .....
بچه هاي كوفه امشب باز بي بابا شدندن ....
بچه هاي كوفه امشب پشت در ....
انتظار يك سبد نان و خرماي پدر ......
پس چرا بابا نمي آيد ز در ......
نكند بابا ، عليست ؟؟؟ ....
هر طفل و فرزندي كاسه شيري بدست .....
يا علي درمان توست ......
اما....
علي ميرفت و يك دنيا بي علي شد .....
شب شد و خواب از چشمان علي بيرون نرفت ......
كوفه ماند و ملجم ملعون و يك دنياي بي علي ......
قربان يك قطره وجودت يا علي !!!!